i późniejsze jego odmiany jak 

, a także młodzieżowa, graffiti ale oczywiście długo nie trzeba było czekać i jest teraz już  inna „wiara” jak np. buddyzm i chociażby Luteranie z zabawną rybką z języczkiem . Tyle wyznawcy – po drugiej zaś stronie oczywiście musi czaić się ZŁO lub też . Najgorsze jeszcze przed nami. I tak ten to ma tupet i nie mylić z tupecikiem. A może tak lub tak . Niestety osoby lubiące dinozaury nigdy nie pogodziły się z tym, iż w biblii nie ma wzmianki o ich pupilach, więc wymyślili takie oto graficzne stworki.

I inne równie wymyślne i śmieszne. Wydaję mi się, iż afiszowanie się z jaką ideologią musi, powinno iść w parze z ścisłym przestrzeganiem wytyczonymi przez nich przykazaniami – a jak jest każdy wie.

Kolejna paczuszka tapet, które mogą znaleźć się na Twoim kompie. Tapety z ogólnie dostępnych miejsc. Gdyby jednak tak nie było daj znać – podejmę odpowiednie kroki

Tutaj kolaż z tapet i plik do pobrania

Odsyłacze do poprzednich TAPET cz.1 i cz.2

Dla wygody przygotowałem skompresowany plik tutaj, a poniżej krótkie zestawienie na zawartość dziś wystawionej paczki. Proszę pobierać i komentować

zapraszam także do części1 i części 3

Jeżeli chcesz ściągnąć kliknij na obrazek, a potem prawym przyciskiem myszy i użyj „zapisz obrazek jako…” lub wrzuciłem na serwer paczkę

Tutaj część 2 i część 3

Pewnie nie ma nikogo kto by jeszcze nie słyszał o tym filmie, albo o muzyce, która w nim występuje.

Oczywiście mowa o MAMA MIA z rewelacyjną muzyką ABBY – chociaż ten zespół mial swoje 5 minut w czasach, w których dopiero odróżniałem kobietę od mężczyzny – a nie było to łatwe ze względu na zniewieściałe ubrania FUU. Warto obejrzeć – relaks gwarantowany – chociaż wiadomo, że to BARDZO lekki i nie wymagający myślenia spędzony czas (110 minut).

Informacja dla kobiet – uwaga śpiewa tam były Bond, James Bond – z naciskiem na słowo UWAGA

Gość grający w tym filmie, chociaż sympatyczny Rob Schneider – uprawia film dla ludzi „nieobrzydliwych” (chociaż może wlaśnie dla ludzi obrzydliwych?) – duże ilości słów uznawanych za nieetyczne, duże ilości ruchów uważancyh za nieprzyzwoite itd. Prosty, prosty …. i jeszcze raz prostacki film – szkoda czasu

Witam, ostatnio zachęcony informacją w TV o nominacji Mickey Rourke do Oskara (pierwszoplanowa  rola) w The Wrestler – polski tytuł „Zapaśnik” – postanowiłem „postarać” się o możliwość zapoznania się z tym obrazem.

Film powstał w roku 2008 w reżyseria: Darren Aronofsky,  scenariusz: Robert D. Siegel – jeżeli ma to dla kogoś jakieś znaczenie?! Temat filmu jest raczej dla Polaka, a może i nawet dla Europejczyka  baaaardzo daleki – jak bezwizowe podróżowanie do USA. Nie wiedzieć czemu w Stanach tzw. wrestling jest bardzo popularny, tak zresztą jak w Japonii (Japończycy bardzo lubią naśladować USA) – i właśnie ten „sport” uprawia, główny bohater. Film zrobiony można by napisać idealnie dla Mickey’a – który za czasów młodości potrafił niejednemu dołożyć w ringu -  boks zawodowy.

Obraz ciekawy, smutny i potrafiący zaintrygować – można zobaczyć wrestling od kuchni i możliwe, że docenić „prawdziwe” walki na ringu. Piosenki Bruce Springsteen’a – typowego barda biednej Ameryki – idealnie nadają się do tego rodzaju opowieści.